Belgische bookmakers 2026: een F1+-vergunning hangt aan één domein

14.11.2026 — de vergunninggegevens zijn nagekeken in het register van de Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) en in de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Er is een vraag die elke vergelijking van Belgische bookmakers op de eerste regel hoort te beantwoorden, en bijna geen enkele doet het: staat de site die je openklikt op de lijst van de Kansspelcommissie, en met welk domein? Wie in België een sportweddenschap wil plaatsen en zijn inzet terug wil zien als hij wint, moet eerst begrijpen dat een vergunning hier geen keurmerk is dat je aan een merknaam hangt. De F1+ is een vergunning per website, afgeleverd aan de uitbater van een fysieke inrichting, hoogstens één per houder. De uittreksels van 9 oktober 2026 van het register van de Kansspelcommissie tonen 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Tussen die twee getallen zit het hele mechanisme: één uitbater met twee domeinen, en dus één dossier, en een bezoeker die denkt dat hij bij dezelfde bookmaker zit terwijl hij op een domein staat dat er niet op voorkomt.

Dit is geen gids die de beste odds belooft, want niemand kan dat. Het is een stuk over wat een wedsite je kost, in de engste betekenis van dat woord: welk bedrag op je rekening vastloopt, welke vergunning je beschermt en welke niet, welke belasting iemand anders betaalt en welke boete op jouw naam kan komen te staan als je aan de verkeerde kant van een geblokkeerde domeinnaam wedt. De tien bookmakers hieronder werken allemaal onder een aanvullende vergunning F1+ van de Kansspelcommissie en staan in het register van de Kansspelcommissie. Dat is geen prijs en geen aanbeveling. Het is de ondergrens, en in België is de ondergrens meteen bijna het hele verhaal.

Beoordeling: hoe deze tien bookmakers zich tot elkaar verhouden

De beoordeling begint niet met odds, en dat is geen ideologische keuze. Ze begint bij het enige criterium waarop in België niets te onderhandelen valt: de houder van de vergunning, het dossiernummer en het domein waarop de vergunning van toepassing is. Een bookmaker in dit overzicht zonder vermelding in het register is geen bookmaker waarover je een oordeel nodig hebt; hij is een deelnemer aan een illegaal aanbod, met de gevolgen die daaraan hangen. Daaronder komen de voorwaarden die de speler zelf raken en die per merk verschillen: welke betaalmethoden het huis accepteert, welke limieten het laat instellen, welke leeftijdscontrole de app voor zijn rekening neemt, en of het aanbod breed genoeg is voor wat je zoekt.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Twee dingen blijven in deze tien identiek, en het heeft geen zin ze per merk te herhalen. Geen enkele houder van een F1+ mag een welkomstbonus, gratis weddenschap of enig ander voordeel aanbieden om spelers te lokken of te houden — dat is het verbod van artikel 60 van de Kansspelwet. En geen enkele site onder die vergunning ontsnapt aan de leeftijdsgrens van 21 jaar, aan de wekelijkse stortingslimiet van 200 euro per website of aan de controle in EPIS. Wie op een vergelijkingspagina een “welkomstbonus” bij een Belgische bookmaker ziet staan, kijkt naar een aanbieding die een vergunninghouder niet mag doen. Dat is de nuttigste zin die een overzicht van Belgische bookmakers kan bevatten, en hij is in een halve seconde gecontroleerd.

Wat je in de volgende tabel per merk ziet, is dus de juridische grondslag van de site en wat de uitbater zelf over zijn aanbod schrijft. Meer niet. Waar het bedrag van een limiet, een opnametermijn of een transactiekost niet vastligt in een publieke bron, laat ik de cel open in plaats van hem te vullen met een getal dat niemand kan nakijken. Een tabel met gaten is vervelend; een tabel met verzonnen cijfers is gevaarlijk.

Er zijn geen marktaandelen gepubliceerd voor de Belgische onlineweddenschappen, dus de volgorde van deze tien is redactioneel en niet statistisch. Wat wel uit de cijfers valt te lezen: de dossiernummers liggen dicht bij elkaar, wat past bij een markt waarin de F1+ pas sinds enkele jaren bestaat en waarin nieuwe dossiers zeldzaam zijn. Een merk dat je hier niet aantreft, is daarmee niet meteen onvergund — het register is de lijst, niet dit artikel. De Kansspelcommissie laat het aantal vergunninghouders door de Koning beperken, en hoeveel dat er in de praktijk mogen zijn, staat nergens vast in de tekst die ik heb gelezen. Wat vaststaat is het gevolg voor jou: een klein aanbod betekent minder concurrentie op de prijs, en in een markt waar bonussen verboden zijn, is er ook geen cadeautje dat de magere marge van een bookmaker voor de speler verzacht.

De marge in de odds: wat je betaalt zonder dat er een rekening komt

Odds zijn een prijs, en zoals elke prijs bevatten ze de winst van de verkoper. De som van de kansen die een bookmaker op alle uitkomsten van één markt plakt, komt boven de 100 procent uit; dat overschot is de marge. Neem een voorbeeldmarkt met twee uitkomsten, beide aangeboden aan 1,90. De uitbetalingsgraad van die markt is 1 ÷ (1/1,90 + 1/1,90), en dat komt uit op ongeveer 95 procent. De marge is dan 5 procent, en dat is wat het huis gemiddeld houdt van elke euro die op die markt wordt ingezet. Op een inzet van 10 euro is dat gemiddeld ongeveer 50 cent, of je nu wint of verliest: de marge zit in de prijs zelf en niet in een afboeking achteraf.

De bandbreedte rond die 5 procent is wat de moeite loont. Bij twee uitkomsten aan 1,90 blijft de marge laag, omdat de bookmaker er alles aan doet om beide kanten aantrekkelijk te houden. Zodra er een derde uitkomst bijkomt — de typische 1X2-markt bij voetbal — of zodra de odds schever komen te liggen dan de kansen in het echt rechtvaardigen, kruipt de uitbetalingsgraad onder de 95 procent en loopt de marge op tot om en bij de 8 of 10 procent. Boven die 10 procent zit je in markten die de bookmaker zelf niet goed kan inschatten of waar hij weinig volume verwacht. Bij een marge van 10 procent verdwijnt gemiddeld één tiende van je totale omzet naar het huis, en dat is meer dan de beste van om het even welke wedstrategie aan rendement kan goedmaken. Belangrijker nog dan het gemiddelde is de spreiding binnen één site: de populaire wedstrijd van zaterdagavond wordt scherp geprijsd, de derde klasse van een regionale competitie niet, en wie graag in de kleine competities speelt, betaalt op dezelfde site een ander tarief dan wie alleen de topcompetities volgt. Voor de rekenkundige onderbouwing geldt wel één voorwaarde: deze cijfers zijn gemiddelden over veel weddenschappen en geen uitkomst voor één enkele weddenschap. Eén keer winnen bewijst niets over de marge, één keer verliezen net zomin.

Er is een tweede manier om dezelfde kost te voelen, en ze is simpeler: kijk naar de odds van dezelfde markt bij twee huizen. Zakt het huis met het lagere aanbod onder 1,90 voor een uitkomst die overal elders 1,90 is, dan betaalt de speler daar het verschil rechtstreeks. Bij een combinatieweddenschap vermenigvuldigen de odds van de benen zich tot één prijs, en de marge loopt dan mee met elk been dat erbij komt: drie benen met elk een marge van 5 procent betekenen niet 5 procent, maar een merkbaar groter stuk van de inzet dat naar het huis gaat. Dat is de rekenkundige reden waarom een bookmaker een combinatieweddenschap van tien benen met een aantrekkelijke totaalprijs kan uitlokken en er toch beter van wordt dan de speler. Wie dit een keer uitrekent, kijkt nooit meer op dezelfde manier naar een “verhoogde odds”-badge op een wedsite.

Inleiding: wat een bookmaker hier wel en niet is

Het woord “bookmaker” rolt hier vlot over de tong, maar de Belgische wet kent het niet als beroep. Artikel 2 van de Kansspelwet beschrijft een weddenschap als een spel waarin elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder de tussenkomst van de spelers voltrekt. Daarnaast staan de onderlinge weddenschap, waarbij de inzetten van de spelers onder elkaar verdeeld worden zoals bij een toto, en de weddenschap tegen notering, waarbij je tegen een vaste prijs speelt — het type dat de markt vandaag domineert. Sport beoefenen valt uitdrukkelijk buiten de wet: de wet regelt het spel eromheen, niet het spel zelf. Wat de wet wel regelt, is wie dat aanbod mag doen en onder welke voorwaarden.

Online mag dat aanbod in België van niemand komen behalve van de houder van de aanvullende vergunning F1+, en die vergunning wordt uitsluitend toegekend aan iemand die al een vergunning A, B of F1 heeft voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder. Dat is geen administratieve eigenaardigheid maar de kern van het model: een online bookmaker in België is per definitie de online tak van een zaak waar je fysiek kunt binnenstappen. De vergunning is Belgisch, ze is gekoppeld aan de houder en ze geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet. Een vergunning uit Malta of Curaçao zegt over een spel dat in België wordt aangeboden niets en vervangt de F1+ niet. Het gevolg voor de speler is niet abstract: een merknaam kan dezelfde zijn op een gelicentieerd en een ongelicentieerd domein, en alleen de domeinnaam staat in het register.

Wat een vergunninghouder wel voor je doet, staat in dezelfde wet en is even concreet. Hij controleert je leeftijd bij de inschrijving en bij elke deelname, hij raadpleegt EPIS, hij laat je een persoonlijke limiet instellen en hij valt onder een klachtenroute bij de Kansspelcommissie. Wat hij niet mag, is je met speelgoed naar binnen lokken: voordelen in welke vorm dan ook zijn voor vergunninghouders verboden. Dat maakt het Belgische aanbod sober, en het maakt de prijsvergelijking eerlijker dan in markten waar een bonus de odds mag compenseren. Het maakt vergelijken ook noodzakelijker, want er is geen cadeau meer dat de zwakke plek van een geschrapte propositie verbergt.

De prijs die de speler betaalt voor dat sobere model is diversiteit. Een kleine markt met een beperkt aantal vergunninghouders heeft minder scherpe prijzen dan een open markt met twintig aanbieders, en dat is precies dezelfde rekening als hierboven: de marge is de tol die je voor de bescherming betaalt. Wie de bescherming niet nodig denkt te hebben, moet weten dat de rekening in dat geval door iemand anders wordt betaald, en dat die iemand hijzelf kan zijn.

Nieuw aanbod en wat een nieuwkomer in dit register betekent

Nieuwe domeinen komen in het Belgische aanbod niet uit het niets opduiken: elk F1+-dossier hangt aan een bestaande fysieke inrichting, en de drempel om er een te openen is een zaak met een vergunning A, B of F1. In de uittreksels van 9 oktober 2026 staan 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen, en de dossiernummers van de tien merken hier lopen van 116431 tot 126426. Twee cijfers, twee domeinen in één dossier, en de kans is groot dat zo'n tweede domein niet als aparte bookmaker wordt aangevoeld door wie het bezoekt. Let daarop bij het nazicht, want je controleert een domein en niet een logo.

Belangrijker voor de kosten dan het aantal dossiers is het ritme waarmee ze bijkomen. Een register dat jaren nauwelijks groeit, betekent dat de bestaande huizen op een vaste spelersbasis werken en weinig reden hebben om elkaar met scherpe quoteringen te bevechten. Voor een speler met een kleine storting per week verandert dat niet veel: de vaste kost van 20 cent per tientje marge is dezelfde bij een aanbieder als bij tien. Voor wie veel en vaak inzet, is het aantal aanbieders wel degelijk geld waard, omdat elk huis zijn eigen afwijkende prijzen heeft en de laagste odds voor een gegeven wedstrijd per week bij een andere uitbater staan. Dat is een argument om bij meerdere vergunninghouders een account te hebben — binnen de grens die de wet stelt aan het geld dat je naar eigen rekening kunt schuiven.

Rechtsbasis: waarom het aanbod gesloten is en wie het betaalt als je buiten de lijst speelt

De wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers is de basistekst, en de Kansspelcommissie in Brussel is de toezichthouder. De geconsolideerde versie toont een laatste wijziging door de wet van 30 april 2026, bekendgemaakt op 19 mei 2026, met een aantal bepalingen, waaronder de artikelen 43 en 54, die op 1 juni 2026 in werking treden. Wat die wijziging inhoudelijk verandert, staat daarmee niet vast, en daarom schrijf ik geen regel toe aan de nieuwe tekst die ik niet in de lezing van de wet heb teruggevonden.

Binnen de wet zijn de vergunningklassen voor weddenschappen gescheiden: F1 voor het organiseren van weddenschappen, met een hernieuwbare duur van negen jaar; F1+ voor het online aanbod; F1P voor paardenweddenschappen; F2 voor het aannemen van weddenschappen, met een termijn van drie jaar en gekoppeld aan kantoren. Voor de speler betekent die opdeling minder dan voor de uitbater, maar één gevolg is wel voelbaar: een merk dat zijn casino onder een andere vergunning uitbaat, valt voor weddenschappen onder een aparte vergunning en een eigen domein. Wie wil nagaan of een site mag aanbieden waar hij zijn inzet plaatst, moet het domein in het register terugvinden, niet het moederbedrijf.

Wat je op een illegale site verliest, en wat je zelf betaalt

Zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbieden is verboden, en de boete voor de uitbater kan tot 960.000 euro oplopen. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2, met een boete die tot 576.000 euro kan gaan en met de mogelijkheid van een verdubbeling. Dat de speler persoonlijk in het vizier van de wet staat, is voor velen nieuw, en het is de duurste vorm van het kostenverhaal dat in dit dossier zit. De Kansspelcommissie zelf spreekt voor spelers die bewust op illegale sites gokken van boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Een dergelijke boete die daadwerkelijk aan een speler is opgelegd, heb ik niet gevonden, en dat nuanceert het beeld: het risico is reëel maar niet dagelijks voltrokken.

De structurele kant van de aanpak staat in artikel 43/8 § 2: de Kansspelcommissie houdt een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden, publiceert die in het Belgisch Staatsblad en bezorgt ze aan de internetproviders, zodat de toegang geblokkeerd kan worden. De pagina met geblokkeerde illegale sites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met 28 september 2026 als recentste beslissing; vermeldingen verdwijnen na minstens vijf jaar. Dat is de meest directe kost van een niet-gelicentieerde site: je kunt er op een dag niet meer bij, met je saldo er nog op.

Verder is er de civiele route: elke belanghebbende kan een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites. Waar de bescherming ophoudt, is waar ze voor de speler het meest voelbaar is. EPIS bindt alleen operatoren met een Belgische vergunning; een site zonder die vergunning hoeft het register niet te raadplegen, heeft geen licentie van de Kansspelcommissie en biedt geen Belgische klachtenroute. Je kunt een geschil dus niet voorleggen aan de toezichthouder die je in deze markt beschermt, en je inzet is er niet gedekt door de limieten die voor vergunninghouders gelden. Dat is niet een detail in een vergelijking, dat is de kern ervan.

Sanctie en toezicht: wat er tegenover een vergunninghouder staat

Het toezicht op de vergunninghouders is niet louter moreel. Verantwoord spelen, reclame en leeftijdscontrole zijn verplichtingen met een prijs: de wet voorziet een boete tot 576.000 euro voor overtreding van het reclameverbod. Vanaf 1 juli 2023 mag een vergunninghouder alleen nog op zijn eigen website en eigen sociale kanalen adverteren, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van hoogstens vijf seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen en zonder echte of fictieve personages — altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap erbij. Wie het Belgische sportaanbod volgt, merkt dat aan de randen van het veld: stadionreclame is sinds 1 januari 2025 verboden, en de eigen naam of het logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de voorzijde, tot 31 december 2027 en 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Of het verbod op sponsoring van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 standhoudt, is niet vastgesteld, want de Raad van State heeft de rechtsbasis ervan in vraag gesteld.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Voor de speler is dat minder interessant dan het lijkt. Verboden reclame betekent minder aanleiding om te wedden, en dus minder geld dat de deur uitgaat. Het betekent ook dat de bookmaker het geld dat vroeger naar campagnes ging, niet automatisch in scherpere odds steekt. Kijk naar de cijfers van de tien merken en je ziet een markt die eerder voorzichtig dan agressief is: kleine reclamemogelijkheden, geen bonussen en een klantenbestand dat via de fysieke inrichting binnenkomt. Wie van buitenlandse vergelijkingssites gewend is dat een bookmaker met een oorlogskas klanten werft, vindt dat hier niet terug.

Ook de belasting zit in deze laag van het verhaal, en ze zit aan de kant van de uitbater. In Vlaanderen bedraagt de belasting op online spelen en weddenschappen 11 procent, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; voor paardenrennen, hondenrennen en sportevenementen geldt 15 procent op dezelfde basis. In Wallonië gaat het om 15 procent van de werkelijke brutomarge voor weddenschappen op paarden, honden en sportevenementen, en 11 procent voor weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie worden geplaatst. De belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanvaardt. Welke lijn een gegeven online sportweddenschap volgt, is niet vastgesteld. Een verhoging van het Vlaamse online tarief werd in 2024 beslist, maar volgens de pers van 31 maart 2026 lag er nog geen wetgeving; er is dus geen tariefverhoging die als recht geldt. Wat dit voor jou betekent: de operator draagt de heffing, de speler betaalt ze onrechtstreeks in de marge. Of winsten van een speler bij een Belgische operator, of bij een buitenlandse, belast worden, is niet vastgesteld uit een primaire bron; daarom schrijft dit stuk niet “belastingvrij” en evenmin “belastbaar”. Wie zekerheid wil, klopt aan bij FOD Financiën of bij een accountant.

Preventie: de limieten en de remmen die een vergunninghouder moet inbouwen

De wekelijkse limiet van 200 euro per website voor online gokken is de regel die spelers het vaakst verkeerd begrijpen. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten, en ze geldt per website. Wie 200 euro stort en daar tien keer mee inzet, heeft geen limiet overschreden: hij heeft zijn storting tien keer rondgedraaid. Wie bij drie bookmakers speelt, kan dus drie keer 200 euro per week naar binnen schuiven zonder een wet te overtreden, en dat is geen fout in de regel maar een gevolg van het feit dat de limiet aan de rekening en niet aan de persoon hangt. In het najaar van 2022 is het bedrag verlaagd van 500 euro naar 200 euro.

Opheffen kan, maar niet zomaar. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de wekelijkse limiet van 200 euro op te heffen, en die vraag gaat naar de Kansspelcommissie. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd, en dat is de weg die de meeste spelers met een vast budget zouden moeten nemen: niet de vraag hoe je het plafond wegneemt, maar de vraag hoe je het voor jezelf verlaagt. Of de wekelijkse limiet voor online weddenschappen identiek werkt als voor casino, staat in de voor weddenschappen specifieke tekst niet vast; wat wel vastligt, is dat casino en weddenschappen aparte vergunningen en aparte regels blijven.

De andere rem is EPIS, het Excluded Persons Information System dat sinds 2004 door de Kansspelcommissie wordt beheerd. Het bundelt alle uitgesloten spelers, en naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline. Een inschrijving kan van de speler zelf komen, via itsme of een eID-lezer of met een papieren formulier bij de Kansspelcommissie, van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing zoals een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling, van bepaalde beroepen — magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden — of van een voorlopig bewindvoerder. Wie zich vrijwillig laat uitsluiten, zit er minstens drie maanden aan vast vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Die wachttijd is de prijs van de maatregel, en hij is er met opzet: een uitsluiting die je de volgende dag ongedaan maakt, is geen uitsluiting.

Wat een speler betaalt aan krediet, is een derde rem, en ze is streng. De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers in artikel 58, en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Dat verklaart waarom een creditcard in het betaalluik van een Belgische wedsite ontbreekt en waarom de betaalmethoden per huis verschillen: Golden Palace Sports vermeldt Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer, en dat is een debetkaart in dat rijtje, geen kredietkaart. De operatoren uit het register zetten limieten op inzet, tijd en storting, en bij minstens één huis, Scooore, staat de opvolging van het speelgedrag en de mogelijkheid om persoonlijke hulp in te schakelen uitdrukkelijk in de app vermeld. Of opnames, doorlooptijden en transactiekosten bij deze huizen geregeld zijn zoals bij hun buitenlandse zustersites, staat niet vast en hangt af van de eigen voorwaarden van elke uitbater.

Hulp zoeken is gratis en anoniem. SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, en gokhulp.be verwijst naar hulp bij gokproblemen; in Brussel bestaat voor Franstaligen joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61. Dat zijn geen slogans op de voet van een pagina maar de route waarlangs een speler uit een probleem raakt, en ze is dezelfde of je nu bij een vergunninghouder speelt of niet. De Kansspelcommissie zegt zelf niet verantwoordelijk te zijn voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch kan spelen, en dat is een eerlijke waarschuwing: de registers zijn een rem, geen garantie.

Leeftijd, identiteit en waarom anoniem wedden hier niet bestaat

De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar, niet 18, en die regel geldt sinds 1 september 2024. Meerdere apps uit het register vermelden die grens in hun eigen tekst: bij Betcenter moet je 21 of ouder zijn om een account te openen en op sport te wedden, Betsson schrijft dat zijn weddensite in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21, bij 711 Sports is de vermelding 21+ verplicht, bwin laat zijn online sportweddenschappen door het Belgische bedrijf Leader Bet aanbieden met 21 jaar als wettelijke minimumleeftijd, en Scooore voorbehoudt het spelen aan personen van 21 jaar en ouder. Dat is geen uniforme marketingtekst maar een wettelijke verplichting die de uitbater zelf moet handhaven, en de sanctie loopt via de toezichthouder: laat een operator een minderjarige speler toe, dan kan de Kansspelcommissie beslissen dat de inzet naar de speler teruggaat.

Omdat de operator leeftijd én EPIS moet controleren, is anoniem wedden in België onmogelijk. Je identiteit ligt bij elke deelname op tafel, en artikel 4 § 4 verbiedt het spelen met andermans gegevens. Documenten, termijnen en limieten voor niet-geverifieerde accounts staan niet vast in de tekst die ik heb gelezen, en daarom schrijf ik niet dat een account automatisch geblokkeerd wordt na een aantal dagen — alleen dat het openen van een account zonder verificatie in de praktijk niet lukt. Voor de speler met een zwakke verleiding is die drempel een voordeel met een prijs: er is geen manier om even snel en ongemerkt te spelen, en ook geen manier om een verlies weg te moffelen achter een pseudoniem.

Toernooien: WK 2026 en de wielerkalender als ijkpunt voor het aanbod

Toernooien zijn voor een bookmaker geen feest maar een stresstest van zijn quotering. Tijdens het WK voetbal 2026 klopt een veelvoud van het gewone volume aan, en dat volume komt in de eerste plaats op de wedstrijden van de groepsfase terecht. Op zo'n moment krimpt de marge op de populairste markten, omdat de bookmaker zijn risico over een breed publiek kan spreiden en de beide kanten van een markt even zwaar worden bespeeld. De scherpte die je in juni en juli op een 1X2-markt ziet, is dus geen liefdadigheid en ook geen nieuwe strategie: het is dezelfde margeberekening als altijd, alleen met meer inzetten om de vaste kosten over te verdelen. Voor de speler die alleen tijdens een toernooi wedt, is dat het gunstigste moment van het jaar, en ook het moment waarop hij het minst geoefend is in het lezen van zijn wedslip.

De tweede helft van dat verhaal is minder vrolijk. Waar volume komt, komt ook vraag naar markten die de bookmaker goed kan prijzen, en dat zijn niet de markten waar de liefhebber zit. De Belgische kalender is rijk — de voorjaarsklassiekers, de Ronde van Vlaanderen, de Ronde van Frankrijk in juli, het veldrijden in de winter — maar een wielerweddenschap met een handvol uitkomsten laat minder ruimte om aan de marge te ontsnappen dan de honderden varianten op één voetbalwedstrijd. Wie in het wielrennen speelt, betaalt daarom gemiddeld een ruimer tarief dan wie in de topvoetbalcompetities speelt, en dat is geen oordeel over de sport maar een eigenschap van een markt met weinig liquiditeit. Een bookmaker dekt zich in tegen renners die hij niet kent zoals hij Messi kent.

Wat de regels toelaten, bepaalt hoe die markten eruitzien. De wet verbiedt weddenschappen op gebeurtenissen of activiteiten die strijdig zijn met de openbare orde, op evenementen waarvan de uitslag al bekend is, en op activiteiten waaraan de meeste deelnemers jonger dan 21 zijn — jeugdsport valt dus weg. De Kansspelcommissie kan weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een evenement niet gegarandeerd kan worden, wat bij een groot toernooi een reëel instrument is gezien de matchfixingrisico's. Of lagere volwassen competities verboden zijn, staat niet als zodanig in de tekst. Voor paardenrennen geldt een aparte laag: alleen specifieke onderlinge en vaste-odds-weddenschappen zijn toegelaten, ook op buitenlandse koersen, onder voorwaarden die de Koning bepaalt, en organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig. In het register staan voor die tak Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce; welke van hen online onderlinge weddenschappen aanbiedt, staat niet vast.

Over live wedden, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen vond ik geen specifieke bepaling in de lezing van de wet. Operatoren bieden ze aan, en of de Kansspelcommissie er beperkingen op legt, staat niet vast. Ik schrijf ze dus niet toe als toegelaten en evenmin als verboden. Voor esports en virtuele sporten, voor een weddenschapbeurs — het dichtst in de buurt komt de onderlinge weddenschap — geldt hetzelfde: geen van beide krijgt van mij een stempel in een richting, omdat het antwoord niet in de wettekst staat die ik heb gelezen. Wie in zo'n markt wil spelen, kan beter bij de operator zelf nagaan welk aanbod hij onder zijn vergunning mag tonen dan een vergelijking te vertrouwen die de grens niet kent.

De tien bookmakers uit het register, en wat elk aanbod de speler kost

Wat volgt is geen klassement met punten. Het is een lezing van tien dossiers in een register, met per merk wat de uitbater zelf over zijn aanbod schrijft en wat daaruit volgt voor iemand die er zijn geld naartoe brengt. Er is geen marktaandeelcijfer, geen omzet en geen klantenaantal beschikbaar, dus elke rangschikking zou een mening zijn met een cijferjasje. De volgorde volgt de tabel uit het overzicht.

Circus Sport: een app die in drie talen de deur opendoet

Als beginpunt is Circus Sport vooral een voorbeeld van hoe dun de publieke informatie over een vergunninghouder is. Zeker: de site staat op het register van de Kansspelcommissie met de aanvullende vergunning F1+ voor online weddenschappen, dossier 124893, houder Circus Belgium SA/NV. Dat is meer dan veel vergelijkingspagina's je vertellen, en het is ook ongeveer alles wat er hard over te zeggen valt. De sportapp wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL en is beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans.

Die drietaligheid is geen detail voor een Belgische speler. Een operator die zijn interface in het Nederlands houdt, houdt ook de wedslip, de algemene voorwaarden en de geschillenprocedure in het Nederlands, en dat is precies de laag van het product die telt op het moment dat er iets misloopt. Voor een speler in Vlaanderen betekent dat een geschil dat in zijn eigen taal wordt beschreven, en niet in een Franse tekst die hij met tegenzin doorneemt. Of de quoteringen scherp zijn, of de keuze in de kleinere competities breed is, en hoe de opnameprocedure verloopt, staat niet in de publieke bron die ik heb gelezen. Wie bij Circus Sport wil spelen, kijkt best zelf naar de markten die hij gewoonlijk speelt voordat hij zijn eerste storing doet: de marge in de odds en de breedte van het aanbod merk je pas bij de wedslip, niet op een startpagina.

Wat als oordeel overblijft: een degelijk gelicentieerd huis met een meertalige app en een publieke voetafdruk die zo klein is dat ze de speler geen argumenten aanreikt. Wie op zoek is naar een boek dat zich onderscheidt, vindt dat hier niet; wie een huis zoekt dat zonder omwegen op de Belgische vergunning werkt en zijn spelers bedient in de taal van een groot deel van het land, kan hier terecht en heeft niets om zich zorgen over te maken.

Scooore: de langst lopende vergunning en de meest uitgesproken limiettool

Scooore is het huis waar de vergunning het verst vooruitkijkt. Het vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+ van de Kansspelcommissie geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031, en dat is in een register waarin de meeste dossiers geen einddatum in het openbaar vertonen een zeldzaamheid. De site staat op het register met dossier 163192, houder Scooore SA/NV. Wie zijn storting bij een huis wil parkeren waarvan de papieren het langst geldig zijn, heeft hier het meest tastbare argument dat de sector op dit punt te bieden heeft.

De tweede eigenschap die Scooore onderscheidt, ligt dichter bij de speler. Bij Scooore kunnen limieten voor inzet, tijd en stortingen worden ingesteld, kan het speelgedrag worden opgevolgd en kan persoonlijke hulp worden ingeschakeld, met 21 jaar als leeftijdsgrens. Dat is meer dan de wettelijke minimumvereiste: de verplichte wekelijkse stortingslimiet van 200 euro per website is een plafond dat iedereen krijgt, terwijl een instelbare limiet op de inzet en op de tijd de speler toelaat om onder dat plafond een grens te kiezen die bij zijn budget past. Voor iemand die met een tientje per week speelt en de 200 euro als een gevaarlijk ruime marge ervaart, is dat het verschil tussen een huis dat hem een rem geeft en een huis dat hem alleen een maximum voorhoudt dat hij nooit zal halen.

Waar de lat hoger mag: ook hier blijft de publieke beschrijving van het aanbod mager. Wat de marge op de populairste competities is, hoe breed de lijst met wedstrijden in de tweede klasse loopt, hoelang een opname blijft hangen — het staat er niet in. De vergunningtermijn en de limiettools zijn twee sterke punten in een rij van tien waar de rest weinig verschil maakt, en dat is voor deze bookmaker een echte positie: het huis waar de papierwinkel het duidelijkst op orde staat en waar de speler het meest over zijn eigen grenzen te zeggen heeft.

Betano: een buitenlandse app op een Belgische vergunning

Betano is het duidelijkste voorbeeld van het patroon dat deze hele markt kenmerkt. De site staat in het register met een Belgische F1+-vergunning, dossier 116777, en houder is Casinos Austria International Belgium SA/NV — een Belgische vennootschap, geen Maltese. De sportweddenschappenapp daarentegen wordt uitgegeven door Kaizen Gaming International Limited en is onder meer beschikbaar in het Nederlands en het Frans. De vergunning is Belgisch, de techniek komt van elders, en dat is in een gesloten markt als deze eerder de regel dan de uitzondering. Voor de speler is de scheiding niet belangrijk zolang alles loopt, maar ze wordt belangrijk op het moment dat het misloopt: de partij waar je in je algemene voorwaarden mee te maken hebt, is niet de partij die de app schrijft.

Dat technische huwelijk werkt in beide richtingen. Een uitgever als Kaizen brengt een interface mee die in meerdere markten is uitgerold, met een ordentelijke indeling van de wedslip en een accountpagina die de limieten niet verstopt — en tegelijk een huisstijl en een marktaanbod die niet speciaal voor België zijn ontworpen. De kleine Belgische competities en de sporten waarin dit land excelleert, hebben in een dergelijke opzet niet altijd dezelfde prioriteit als in een huis dat zijn wortels in één zaak heeft. De verplichte B2C-grondslagen — leeftijd 21, EPIS, stortingslimiet — gelden ook hier zonder uitzondering.

De afweging die dit merk verdient: de sterkste technische afdeling van deze tien en de zwakste band met de lokale markt. Wie de app belangrijker vindt dan de vraag of de derde klasse op het scherm staat en de kleine Belgische competities volgt, heeft hier een completer product; wie het huis wil dat zijn aanbod rond de Belgische kalender bouwt, zal bij een concurrent terechtkomen.

Bingoal Sport: de oudste naam in het register, met de dunste papieren publiek

Bij Bingoal Sport raakt de vergelijking de grens van wat een publieke bron kan dragen, en dat is zelf een bevinding. De site staat op het register met de aanvullende F1+-vergunning, dossier 116870, houder World Football Association SA/NV. Wat het bedrijf zelf over zijn geschiedenis zegt, staat in een bron die ik niet als bevestigd kan weergeven: volgens Wikipedia, niet officieel bevestigd, had Bingoal in juli 2021 bij de Kansspelcommissie een vergunning B+ voor online speelautomatenhallen en een vergunning F1 voor online weddenschappen. Ik neem dat over zoals het is — als een citaat uit een encyclopedie en niet als een verklaring van de operator, die de verzamelaar niet kon bereiken. Op die basis vergelijk ik niets.

Wat de speler dan wel heeft, is een dossiernummer in het register en een verwijzing naar de Belgische wetgeving, en voor wie leeftijdscontrole, limieten en een klachtenroute belangrijk vindt, is dat de basis waar het om gaat. Bingoal is een naam die bij veel Belgische spelers bekend klinkt, en die bekendheid heeft een kostenzijde: een oud huis met een breed klantenbestand heeft minder reden om met scherpe quoteringen nieuwe spelers te werven dan een nieuwkomer.

Het oordeel is daarom ongemakkelijk en precies daarom eerlijk: een gelicentieerd huis van de eerste generatie, waarvan het meest vertelde verhaal over de vergunning niet door de operator zelf wordt bevestigd. Wie de voorkeur geeft aan een huis waarover de feiten publiek en natrekbaar zijn, kijkt beter naar de merken die hun eigen papieren vermelden; wie een bekende naam wil binnen de Belgische regels, vindt hier de wettelijke waarborgen zonder meer.

ZEbet: de paardenachtergrond in een sportjasje

ZEbet komt uit een hoek die in België een eigen vergunninglaag heeft. De site staat in het register met een F1+-vergunning voor online weddenschappen, dossier 117739, en houder is Turf Belgium — een naam die je ook in de paardentak tegenkomt, waar de organisatoren een F1P-vergunning nodig hebben. De ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd en is beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans. Die oorsprong verklaart iets wat een vergelijking van odds niet laat zien: waar een huis uit het wielrennen of het voetbal zijn aanbod rond de populaire competities bouwt, brengt een huis uit de paardenwereld de gewoonte mee om op afzonderlijke evenementen te prijzen, met een ander tempo en een andere marktdiepte dan de voetbalmarkt van een zaterdagavond.

Voor de speler betekent dat een aanbod dat in de sporttak niet per se de breedte van de concurrentie evenaart, maar dat wel de rennen en de bijhorende markten kent waar andere huizen oppervlakkig blijven. Wie uitsluitend voetbal speelt, vindt hier niets bijzonders; wie in het paardenrennen en aanverwante sporten zit, vindt hier de natuurlijke plek. De taalkeuze is met vier talen de breedste van deze tien, wat op een Belgische markt met een moeizame taalgrens niet als een detail telt.

De conclusie over dit merk hangt volledig af van wat je zoekt. Een gespecialiseerd huis in sport die niet de sport van de grote massa is, met de Belgische vergunning en de bijbehorende bescherming. Wie de derde divisie en de kleinere voetbalcompetities wil, kan bij ZEbet voor een beperkter aanbod komen te staan dan elders, en dan betaalt hij zijn specialisatie in keuze in plaats van in geld.

Betcenter: de leeftijdsgrens als eerste regel van de propositie

Betcenter zet de wettelijke drempel vooraan in zijn eigen communicatie: om een account te openen en op sport te wedden moet je 21 jaar of ouder zijn. Dat klinkt als een formaliteit, en het is de moeite om even stil te staan bij wat daarachter zit. Het huis staat in het register met de F1+-vergunning, dossier 116594, houder Betcenter Group SA/NV, en de vermelding van 21 jaar is geen slogantaal maar de weerspiegeling van een controle die de operator zelf moet uitvoeren voor hij een wedslip aanvaardt. In een markt waar de wettelijke leeftijd sinds 1 september 2024 op 21 jaar ligt en niet op 18, is dat een operationele last voor de uitbater en een bescherming voor de speler die zijn gegevens deelt.

Wat dat voor de kosten betekent, is subtieler dan het lijkt. Een operator die de leeftijdscontrole en de EPIS-check strikt uitvoert, kan een account niet zomaar openen en niet zomaar opnieuw openen na een uitsluiting. Voor een speler die zijn eigen rem zoekt, is dat een pluspunt; voor een speler die gewend is om met een nieuwe account een oude uitsluiting te omzeilen, is het een deur die dicht blijft. Dat is precies wat de Belgische regeling beoogt, en het is de reden waarom de tien huizen in dit overzicht in dit opzicht een blok vormen: geen van hen kan een speler de leeftijd of de EPIS-vermelding kwijtschelden.

Waar Betcenter minder te bieden heeft, is zichtbaarheid. De publieke bron die ik heb gelezen zegt niets over de breedte van het aanbod, de marge op de hoofdmarkten of de betaalmethoden, en dus vergelijkt dit stuk op dat punt niets. Wie bij dit huis wil spelen, doet dat op basis van de Belgische vergunning en van wat hij zelf op de wedslip ziet, en dat is voor een deel van de markt voldoende: een uitbater die de wettelijke drempel vooraan zet, is zelden de uitbater die een speler met een omweg binnenhaalt.

Betsson Sports: de buitenlandse molen op Belgische grond

Betsson is een naam die internationaal werkt en die in België onder een eigen domein en een eigen vergunning staat: dossier 116764, houder Sagevas SA/NV. De operator schrijft zelf dat zijn weddensite in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21 jaar — een formulering die de spanning blootlegt waarmee een internationale groep hier werkt. Een speler die de merknaam kent van een niet-Belgische versie van dezelfde site, moet goed beseffen dat hij in België op een ander domein met andere regels terechtkomt, en dat de bonus die hij elders op dat merk zag, hier wettelijk niet mag bestaan. Dat is de scherpste illustratie van het F1+-model: het merk is hetzelfde, het product niet.

De winst voor de speler zit in de techniek die een internationale groep meebrengt: meertalige interfaces, een accountpagina die in meerdere markten is uitgerold en doorgaans een volledig uitgeruste wedslip. De kost zit in het aanbod dat niet per se rond België is gebouwd. Dit huis combineert de Belgische vergunning met een internationaal product, en de speler moet zelf nagaan of het aanbod bij zijn wedpatroon past.

Het oordeel: een solide, technisch volwassen boek in een jasje dat in andere landen op maat van bonussen is gesneden, en dat hier op maat van de wet is geknipt. Wie de gewoonten van een internationale bookmaker wil zonder de Belgische rechtsgrond op te geven, zit hier goed. Wie hoopt op de welkomstactie die hij van dat merk in herinnering heeft, krijgt ze niet, en dat heeft niets met dit huis te maken maar met artikel 60.

Bet777: het breedste aanbod op papier, en de vraag wat breedte kost

Bet777 heeft van deze tien het meest uitgesproken verkoopsargument, en het staat meteen op de wedslip: de app kondigt meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten aan. De site staat in het register met de F1+-vergunning, dossier 117638, houder Casino de Spa SA/NV. Wie graag buiten het gewone voetbalmenu speelt, vindt hier een aanbod dat in de publieke communicatie duidelijk ruimer is dan dat van een huis dat alleen de hoofdmarkten toont. Voor de speler die op zoek is naar de nicheweddenschap — een bekercompetitie, een tweede divisie, een sport waar de concurrentie alleen de eindwinnaar prijst — is die breedte een reëel goed dat geen andere propositie in dit overzicht expliciet claimt.

De keerzijde is rekenkundig en niet subjectief. Een huis kan niet 2.000 markten even goed prijzen als tien, want de marge is overal en de kennis is niet overal gelijk. Elders in dit stuk staat de bandbreedte: dicht bij 5 procent op een scherpe tweewegmarkt, tot om en bij de 8 à 10 procent op markten met een derde uitkomst of een dunne liquiditeit. De weddenschap die dit huis breed aanbiedt, hoort vaker in de tweede groep dan in de eerste, en dat is geen verwijt aan Bet777 maar een eigenschap van het product dat het verkoopt. Wie de breedte gebruikt en de scherpte opzoekt, vaart er wel bij; wie de breedte ziet en de scherpte aanneemt, betaalt het verschil zonder het te merken.

Breedte op papier is ten slotte niet hetzelfde als diepte ter plaatse. Welke van die 60 sporten een echt uitgewerkte markt heeft en welke met één markt op het scherm staan, blijkt bij de wedslip en niet uit een aankondiging. Het besluit over dit merk is dan ook een uitnodiging om het aanbod te toetsen aan de weddenschappen die je werkelijk speelt: waar je die terugvindt, is het huis competitief; waar je ze alleen maar vermeld ziet, is het de moeite niet.

Golden Palace Sports: betaalgemak als kern van de propositie

Golden Palace Sports is het huis dat het duidelijkst over zijn betaalmethoden communiceert, en in een markt waar de creditcard online verboden is, is dat geen blinde vlek maar de kern van de zaak. De site vermeldt Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer. In dat rijtje staan twee kaarten, en de aanwezigheid van Visa Debit naast een Mastercard-vermelding is precies wat de wet van een Belgische operator vraagt: betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen via informatiemaatschappij-instrumenten, en een debetkaart is geen kredietkaart. Voor de speler met een gewone zichtrekening en Bancontact is dit het huis waar hij het minst moet nadenken over hoe hij zijn storting er krijgt.

Wat dat betekent voor de kosten, is niet zozeer de prijs als wel de soepelheid. Een operator met acht betaalmethoden geeft de speler de keuze om bij de methode te blijven die hij al gebruikt, wat het risico verkleint dat hij op een duurdere weg of op een methode met verborgen wisselkosten belandt. De wettelijke grondslag is er wel: het register vermeldt de F1+-vergunning met dossier 126426, houder Stargames SA/NV.

Het oordeel dat past bij een huis als dit: het beste betaalprofiel van de tien, en een aanbod waarover de publieke bron verder weinig zegt. Wie zijn wedsite kiest op basis van hoe vlot het geld erheen en er terug gaat, heeft hier het meest complete antwoord dat deze tien bieden. Wie daarentegen zijn keuze laat afhangen van de breedte van het sportaanbod, vindt bij andere merken in dit overzicht een duidelijker verhaal.

Starcasino Sport: het huis dat zijn appaanbod op taal en bereik bouwt

Starcasino Sport is de laatste in deze rij en tegelijk het merk met de meest uitgesproken appaanspraak op bereik. De Starsport-app wordt uitgegeven door Chaudfontaine Loisirs en bestaat in 17 talen, waaronder het Nederlands en het Frans. De site staat in het register met de F1+-vergunning, dossier 116431, houder SGS Betting. Zeventien talen is op een Belgische markt een opvallend getal, en het laat zien waar dit huis zijn schaalgrootte zoekt: niet in het aantal Belgische spelers maar in de technische uitrol van één product over meerdere markten van dezelfde groep. Voor de speler vertaalt dat zich in een interface waarvan de Nederlandse versie een vertaling is en niet de oorspronkelijke tekst. Dat is meestal geen probleem voor een wedslip, en het is wel iets om te weten zodra je algemene voorwaarden leest: een vertaling kan afwijken van de brontekst, en de operator zal zich op de brontekst beroepen.

De tweede kant van dat verhaal is de band met de fysieke wereld. Chaudfontaine Loisirs en de naam Starcasino verwijzen naar een zaak en niet naar een databedrijf, en dat is precies de route waarlangs een F1+ in België wordt verkregen: alleen een houder van een A-, B- of F1-vergunning voor een fysieke inrichting komt voor de online vergunning in aanmerking. De keten die de vergunning draagt, heeft dus een adres waar een speler fysiek terechtkan. Binnen de tien merken is dat de normale toestand en geen onderscheid; wat dit huis wel onderscheidt, is het aantal talen waarin het zijn product verspreidt.

Wat de breedte van het aanbod en de scherpte van de quoteringen betreft, staat er in de publieke bron die ik heb gelezen niets waarop ik een oordeel kan bouwen. Wie bij dit huis speelt, speelt op een Belgisch vergund product met de taalversie die hij verkiest en met de zekerheid dat de app niet door een anonieme derde wordt uitgegeven — de uitgever staat vermeld, de licentiehouder ook. Meer vaststellen zou betekenen dat ik cijfers verzamel die de bron niet levert, en dat is precies wat een vergelijking van bookmakers onbruikbaar maakt.

Vragen die spelers stellen over Belgische bookmakers

Hoe controleer je of een wedsite echt een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Zoek het domein op in het register van de Kansspelcommissie, niet de merknaam. In het uittreksel van 9 oktober 2026 staan 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen, en de vergunning geldt per website: een domein is vergund, een merknaam niet. Een buitenlandse licentie van dezelfde groep vervangt de Belgische F1+ niet, en een vermelding in een vergelijking is geen vergunning. Noteer het dossiernummer en de vergunninghouder. Alleen de domeinnaam waarop je werkelijk inzet, telt.

Hoe reken je de winst van een weddenschap uit je inzet en de odds?

Keer je inzet met de decimale notering. Zet je 10 euro op odds 1,90 en klopt de weddenschap, dan krijg je 19 euro terug en is je nettowinst 9 euro. Voor een combinatieweddenschap vermenigvuldig je de odds van de benen tot één prijs en pas je die op de inzet toe. In de Belgische notering schrijf je de odds met een komma: 1,90, niet 1.90.

Hoe herken je de marge van een bookmaker in de odds?

Tel de kansen op die de odds impliceren en kijk of ze boven de 100 procent uitkomen. Bij twee uitkomsten aan 1,90 is de uitbetalingsgraad ongeveer 95 procent en blijft er dus om en bij 5 procent marge over; bij een markt met een derde uitkomst loopt dat op tot 8 à 10 procent. De odds die je ziet, zijn dus nooit de zuivere kans, maar altijd de kans min de prijs van het huis.

Wat is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

Die is 200 euro per week en per website. Belangrijk is waarop ze rust: ze geldt voor het geld dat je op je spelersrekening stort, niet voor je inzetten, en ze hangt aan de website en niet aan jou als persoon. Verlagen naar een eigen plafond kan op elk moment via de operator; de 200 euro opheffen vraagt een aanvraag bij de Kansspelcommissie en een controle in de Centrale voor Kredieten aan Particulieren.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De operator. In Vlaanderen bedraagt de belasting op online spelen en weddenschappen 11 procent, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; sportevenementen, paarden- en hondenrennen vallen onder 15 procent op dezelfde basis. In Wallonië geldt 15 procent van de brutomarge voor weddenschappen op paarden, honden en sportevenementen, en 11 procent wanneer de weddenschap via technologie wordt geplaatst. Of spelerswinsten belast worden, staat niet in een primaire bron.

Welke risico's loopt een speler op een wedsite zonder Belgische vergunning?

Hij verliest de bescherming die aan de vergunning hangt: geen leeftijdscontrole van 21 jaar, geen EPIS-vermelding, geen wekelijkse stortingslimiet van 200 euro, geen toezichthouder en geen Belgische klachtenroute. Daar komt het juridische risico bij: bewust meespelen, reclame maken of spelers werven valt onder artikel 4 § 2, met een boete tot 576.000 euro, en de Kansspelcommissie spreekt voor spelers zelf van boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Bovendien houdt ze een lijst bij van geblokkeerde sites die naar de providers gaat.